Jeolojik ve Arkeolojik Zaman Dilimleri

1. Jeolojik Zamanlar (Büyük Çerçeve):

1. Jeolojik Zaman (Paleozoyik): İlk canlılar, dev bitki ormanları ve taş kömürü yataklarının oluşumu.

2. Jeolojik Zaman (Mezozoyik): Dinozorların ve dev sürüngenlerin egemen olduğu dönem; tortullaşma süreci.

3. Jeolojik Zaman (Senozoik / Tertiyer): Memelilerin yükselişi, Alp-Himalaya kıvrım sistemi ve bugünkü kıtaların şekillenmesi.

4. Jeolojik Zaman (KUATERNER): Tam olarak bulunduğumuz nokta! (~2.6 Milyon Yıl Önce – Günümüz) Buzul ve buzul arası dönemlerin yaşandığı, insan soyunun sahneye çıktığı en genç jeolojik zaman.

2. Kuaterner İçindeki İnsanlık Tarihi Evreleri

4. JEOLOJİK ZAMAN (KUATERNER)

Kuaterner (Sahne): Dünya ikliminin dalgalandığı ve günümüz coğrafi şartlarının oluştuğu büyük kapsayıcı jeolojik katmandır.

PALEOLİTİK ÇAĞ (Yontma Taş Devri) — (~2 Milyon Yıl Önce Başlar): İnsanlık tarihinin %99’unu kapsayan en uzun ve avcı-toplayıcı evre.

Paleolitik & Neolitik (Oyun): Bu büyük sahnenin üzerinde insanın biyolojik ve kültürel olarak evrildiği, önce doğaya uyum sağladığı (Paleolitik), ardından doğayı dönüştürmeye başladığı (Neolitik) ana periyotlardır.


└─ Alt Paleolitik: İlk basit taş aletler.
└─ Orta Paleolitik: Özelleşmiş yontma taş teknolojisi.
└─ Üst Paleolitik: Sanatsal ifadeler, ince işçilik.
└─ Epi-Paleolitik / Mezolitik: Buzul sonrası geçiş dönemi.

NEOLİTİK ÇAĞ (Cilalı Taş / Üretime Geçiş) — (~MÖ 10. Binler): Yerleşik hayat, tarım, hayvancılık ve ilk mimari yapılara geçiş.
└─ Akeramik (Çanak Çömleksiz) Neolitik: Çayönü, Göbekli Tepe, Aşıklı Höyük.
└─ Seramikli Neolitik: Çatalhöyük, Fikirtepe, Hacılar.

MADEN ÇAĞLARI VE TARİH DEVİRLERİ: Kalkolitik, Tunç ve Demir Çağları \rightarrow Yazının icadı ile Tarih Devirleri.

1. Akdeniz Bölgesi (Mağaralar ve Göller Yöresi)

1) Karain Mağarası (Antalya) (~G.Ö. 1.000.000 – 17.000): Antalya’nın Döşemealtı ilçesinde yer alır. Türkiye’nin kesintisiz en uzun yerleşim katmanlarına sahip Paleolitik mağarasıdır; Alt, Orta ve Üst Paleolitik evrelerin tüm izleri ile Neandertal insan kalıntıları bulunmuştur. 

2) Beldibi Mağarası (Antalya) (~G.Ö. 17.000 – 10.000): Antalya-Kemer yolu üzerinde bir kaya sığınağıdır; Epi-Paleolitik / Mezolitik geçiş evresine ait mikrolit aletler ve kaya sanatları barındırır. 

3) Üçağızlı Mağarası (Hatay) (~G.Ö. 50.000 – 17.000): Hatay Samandağ sahilindedir; modern insanın (Homo sapiens) izleri, kaya sanatları ve deniz kabuğundan yapılma en eski kişisel süs eşyaları/boncuklar burada ele geçmiştir.

4) Hacılar Höyük (Burdur) (~MÖ 7.000 – 5.500) : Çanak Çömlekli Neolitik’in son evreleri / Erken Kalkolitik’e geçiş. Göller Yöresi’ndedir; Erken Kalkolitik döneme ait geometrik motifli boyalı seramiklerin ve estetik pişmiş toprak kapların öncüsüdür.

5) Kuruçay Höyük (Burdur) (~MÖ 6.000 – 4.500): Erken ve Orta Kalkolitik Dönem. Madenciliğin başladığı ve köylerden kasabalara geçildiği dönem:
Konum ve Buluntu: Burdur / Yeşilova. 11. yapı katında ortaya çıkan erken kale/sur görünümlü savunma mimarisi. 

2. Güneydoğu Anadolu ve Doğu Anadolu Bölgeleri (Tarımın ve İlk Devletleşmenin Kalbi)

1) Göbeklitepe (Şanlıurfa) (~MÖ 10.000 – 7.000): Çanak Çömleksiz Neolitik’in Erken Evresi. Şanlıurfa merkezine yakın Örencik köyündedir; tarihin bilinen en eski tapınak merkezidir; tarımdan önce inşa edilmiş T biçimli devasa dikilitaşları barındırır. 

2) Karahantepe (Şanlıurfa) (~MÖ 10.000 – 9.000): Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem. Şanlıurfa Tektek Dağları bölgesindedir; Göbeklitepe ile çağdaş, özel insan başı heykelleri ve kaya oyuntusu yapılarıyla ünlüdür. 

3) Çayönü (Diyarbakır) (~MÖ 10.000 – 8.500): Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem. Ergani ilçesi yakınlarındadır; dünyada ilk bitki evcilleştirilmesi (tahıl tarımı), domuz evcilleştirilmesi ve çimento sertliğindeki özel kireç harçlı “terrazzo” zemin döşemeleriyle öne çıkar. 

4) Nevali Çori (Şanlıurfa) (~MÖ 9. bin): Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem  Hilvan ilçesi sınırlarında yer alır (günümüzde baraj suları altındadır); erken tapınak mimarisi, pişmiş toprak heykelcikler ve bakırın dövülerek işlendiği öncü merkezlerdendir. 
Arslantepe Höyük (Malatya): Malatya ovasındadır; dünyanın ilk kerpiç sarayına, merkezi devlet teşkilatlanmasının ilk izlerine ve en eski metal kılıçlara ev sahipliği yapar. 

5) Arslantepe Höyük (Malatya) (~MÖ 3.000 – 2.000): Erken ve Orta Tunç Çağı: Malatya ovasındadır; dünyanın ilk kerpiç sarayına, merkezi devlet teşkilatlanmasının ilk izlerine ve en eski metal kılıçlara ev sahipliği yapar. 

3. İç Anadolu Bölgesi (Kökleşen Köyler ve Ticaret Ağları)

1) Aşıklı Höyük (Aksaray) (~MÖ 9. bin sonları – 8. bin): Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem Melendiz Çayı kenarındadır; Orta Anadolu’nun en eski köy yerleşimidir; sokağı olmayan bitişik nizam kerpiç evler ve en eski beyin ameliyatı (trepanasyon) izleri buradadır. 

2) Çatalhöyük (Konya) (~MÖ 7.000 – 6.000): Çanak Çömlekli Neolitik Dönem. Konya Ovası, Çumra ilçesindedir; dünyanın ilk proto-kenti (şehir öncesi dev yerleşme); ana tanrıça heykelcikleri, en eski duvar resimleri ve keten dokuma örnekleri bulunur. 

3) Kültepe / Kaniş (Kayseri) (~MÖ 2.000 – 1.650): Orta Tunç Çağı (Asur Ticaret Kolonileri Dönemi). Kayseri-Sivas yolu üzerindedir; Asur Ticaret Kolonileri’nin merkezidir; Anadolu’da yazının ilk kez görüldüğü çivi yazılı Kültepe Tabletleri buradadır. 

4) Kaletepe Obsidyen İşliği (Aksaray / Niğde) 10.300 yıl öncesi: Hasandağı eteklerindedir; Neolitik çağda ticaret ağının Kuzey Suriye ve Kıbrıs’a uzandığını gösteren devasa obsidyen üretim merkezidir. Bölge, volkanik cam olan obsidyen hammaddesinin en zengin yataklarından biridir. Kaletepe’de ortaya çıkarılan atölyeler ve işlikler, prehistorik dönemde buradan çıkarılan kesici obsidyen taşlarının yüzlerce kilometre öteye ticaret ağlarıyla taşındığını kanıtlamıştır.

4. Marmara ve İstanbul Bölgesi (Kıyı Yerleşmeleri)

1) Yarımburgaz Mağarası (İstanbul) (~G.Ö. 1.000.000 – 250.000): Küçükçekmece Gölü kuzeyindedir; Türkiye’deki en eski Alt Paleolitik insan yerleşim izlerini barındırır. 

2) Yenikapı Kazıları (İstanbul) (MÖ ~6.500 – 6.000): Neolitik Çağ Tarihi Yarımada’dadır; Marmaray kazılarında ortaya çıkan Neolitik döneme ait deniz kıyısındaki en eski tarım-balıkçılık topluluğu buluntularını verir. 

Marmaray kazıları sırasında keşfedilen bu yerleşme, İstanbul’un tarihini Neolitik Dönem’e kadar geriye götürmüştür. 
Neolitik Çağ’a ait ahşap kano/kürekler, insan ayak izleri, ahşap mezar kalıntıları ile kıyı yaşamına dayalı tarım ve balıkçılık araçları bulunmuştur. Fikirtepe kültürüyle benzerlik gösteren, Marmara Bölgesi’ndeki Neolitik kıyı yerleşmelerinin en önemli örneklerindendir.

3) Fikirtepe (İstanbul) (~MÖ 7.000 – 6.000): Çanak Çömlekli Neolitik Dönem. Kadıköy tarafındadır; Marmara Bölgesi’nde bilinen ilk Çanak Çömlekli Neolitik kıyı yerleşmesi ve Doğu Marmara kültürünün tip merkezidir. 

4) Barçın Höyük (Bursa) (~MÖ 7.000 – 6.000): Çanak Çömlekli Neolitik Dönem. İznik yakınlarındadır; Doğu Marmara’nın en kritik Neolitik yerleşmelerinden biridir; erken tarım ve çömlek kültürü izleri taşır. 

5) Menteşe Höyük (Bursa) (MÖ ~6.400 – 5.800): Çanak Çömlekli Neolitik Dönem’den Kalkolitik Çağ’a Geçiş. Yenişehir ovasındadır; Doğu Marmara’da Neolitik’ten Kalkolitik’e geçişi gösteren mimari tabakalara sahiptir.

* Pleistosen Dönemi’nin içinde bulunan Alt Paleolitik Çağ’da insanoğlu Hominid ailesindendir.

* 2000’li yıllarda Denizli ilinde Kocabaş traverten yatakları içinde bulunan insan iskeletine ait parçalar Homo erectus türüne aittir.

* Orta Paleolitik Çağ’da en önemli tabakalaşmayı veren yerleşme Karain Mağarası’dır.

* Üst Paleolitik Çağ’da Neandertal insanı ile günümüzdeki insana çok benzeyen insana Kromanyon adı verilir.

* Üst Paleolitik Çağ’da taş alet üretiminde kullanılan dilgi teknolojisinin belirleyici özelliği Prizmatik çekirdeklerden baskı ve dolaylı vurma teknikleriyle uzun ve dar parçaların çıkarılmasıdır.

* Üst Paleolitik Çağ’da modern insan toplulukları bu dönemin erken evrelerinde Neandertallerle bir süre birlikte yaşamış ve Amerika ile Avustralya kıtalarına yayılarak insan topluluklarının biyolojik gelişimi ve coğrafi yayılımını gerçekleştirmişlerdir.

* Anadolu’da “Epi-Paleolitik Çağ” adlandırılması, dönemin kültürünün Levant Bölgesi’ne uymasından dolayı yapılmaktadır.

* Neolitik Çağ’da üretime geçilmesi ve kültürün gelişmesini “Neolitik Devrim” olarak isimlendiren bilim insanı V. Gordon Childe’dır.

* Diyarbakır-Çayönü ve Malatya-Cafer Höyük’te yapılan kazılarda ele geçen, kültüre alınarak yetiştirilen ilk bitki Einkorn Buğdayı’dır.

* Göbekli Tepe yerleşiminde tapınak binalarının ortalarında yer alan “T” biçimli dikme taşların yükseklikleri 2m – 5m arasındadır.

* Anadolu’da Neolitik yerleşim gösteren kentlerde “Kafatası Kültü”ne ışık tutan “Kafatası Yapı” ismi verilen bina Çayönü yerleşmesinde bulunmuştur.

Çatalhöyük yerleşmesindeki kültür odası veya tapınak binalarının duvar resimlerinde leopar, sığır (boğa), akbaba resmedilmiştir.

1. Anadolu’nun Coğrafi Konumu ve Önemi

* Avrupa ile Asya arasında doğal bir köprü konumunda olan Anadolu, çok çeşitli iklim alanlarına ve zengin yer altı kaynaklarına sahiptir. 
* Anadolu, ilk insanın bölgeye geldiği yaklaşık 1 milyon yıl öncesinden beri daimi olarak iskân edilmiştir. 
* Yazılı tarihin başlangıcından önceki döneme Prehistorya (Tarih Öncesi) denir ve insanlık tarihinin %99’u bu döneme ilişkindir. 

2. Paleolitik Çağ ve İlk İnsanlar (~MÖ 1.000.000 – 10.000)

* Paleolitik Çağ, dördüncü jeolojik zaman olan Kuaterner içerisindeki Pleistosen iklim kuşağında yer alır. 

* İnsanoğlu, Alt Paleolitik Çağ’da Hominid (insansı) ailesinden ayrılmış ve iki ayağı üzerinde dik durarak alet üretebilen Homo habilis (becerikli insan) haline gelmiştir. 

* Alt Paleolitik Çağ’da ortaya çıkan ve ilk insan türü olarak kabul edilen Homo habilis’in, taş alet üretmesini mümkün kılan temel fiziksel özelliği İki ayağı üzerinde dik durarak ellerini serbestçe kullanabilmesidir.

* Alt Paleolitik Çağ’da Homo erectus tarafından geliştirilen Aşölyen taş alet teknolojisinin belirleyici özelliği İki yüzeyli el baltaları ve nacakların belirli standartlarda üretilmesidir.

* Alt Paleolitik Çağ’ın en eski taş alet teknolojisi, çakıl taşlarının yontulmasıyla yapılan Oldowan (çaytaşı) teknolojisidir. 

* Daha gelişmiş ve iki yüzeyli el baltalarıyla tanınan teknolojiye ise Fransa’daki ilk buluntu yeri nedeniyle Aşölyen teknolojisi denir. 

* Anadolu’da Aşölyen el baltalarının en yoğun görüldüğü bölgeler Gaziantep (Dülük), Adıyaman ve Şanlıurfa çevresidir.

* 2000’li yıllarda Denizli’deki traverten yataklarında bulunan Anadolu’nun en eski insan fosili, Homo erectus türüne ait olan Kocabaş insanıdır. 

* Anadolu’da Alt Paleolitik Çağ’ın en eski insan izlerini ve in situ (yerinde) Aşölyen el baltalarını veren merkez Orta Anadolu’daki Kaletepe Deresi 3’tür. 

* İstanbul’daki Yarımburgaz Mağarası ve Antalya’daki Karain Mağarası, Alt ve Orta Paleolitik dönemlerin en önemli tabakalaşmalarını veren yerleşimlerdir. 

* Karain Mağarası’ndaki kazılarda bulunan fosiller, Neandertallerin 250.000 – 200.000 yıl önce Anadolu’da var olduğunu kanıtlamıştır.

 * Orta Paleolitik Çağ’da, Homo erectus yerine düşünsel yetileri daha gelişmiş olan ve ölülerini gömmeye (ölümden sonraki yaşam inancı) başlayan Homo neanderthalensis ortaya çıkmıştır.

* Orta Paleolitik Çağ’ın taş alet teknolojisi Levallois ve Musteryen teknolojileri olarak adlandırılır.

* Üst Paleolitik Çağ’da (GÖ ~50.000 – 17.000), modern insanın atası olan ve Neandertallerle bir süre beraber yaşayan Kromanyon insanı ortaya çıkmıştır.

* Üst Paleolitik dönemde çakmaktaşından yapılan dilgi teknolojisi, kemik/ahşap aletler ve deniz kabuğundan süs eşyaları görülmeye başlanmıştır.

* Hatay’daki Üçağızlı Mağarası, Üst Paleolitik Çağ’ın erken evreleri ve en eski süs eşyaları/boncuklar açısından kritik öneme sahiptir. 

* Anadolu’daki geçiş dönemi, Levant bölgesi ile uyumlu olduğundan Mezolitik yerine Epi-Paleolitik Çağ olarak adlandırılır. 

* Epi-Paleolitik Çağ’da ahşap veya kemik saplara takılarak kullanılan minik taş aletler olan mikrolitler üretilmiştir. 

* Antalya’daki Öküzini Mağarası, Epi-Paleolitik Çağ kronolojisinin netleşmesini sağlayan 3.5 metrelik dolguya ve mikrolit aletlere sahiptir.

3. Neolitik Çağ: Geçiş, İlk Köyler ve Kentler (~MÖ 10.000 – 6.000)

* Avcı-toplayıcı yaşamdan üretici ekonomiye ve yerleşik hayata geçiş süreci “Neolitik Devrim” olarak adlandırılır. 

* Doğu Akdeniz’den Basra Körfezi’ne uzanan yay şeklindeki bölgeye tarihçi H. J. Breasted tarafından “Bereketli Hilal” denilmiştir. 

* Neolitik Devrim’in nehir boylarında gerçekleştiğini öne süren Gordon Childe’a karşılık, Robert J. Braidwood tarımın yağışlı dağ eteklerinde başladığını savunan “Doğal Yaşam Bölgesi” kuramını ortaya atmıştır. 

* Neolitik Çağ’da tarımın ilk kez nehir boylarında veya vahalarda değil, bol yağış alan dağ eteklerinde yaşayan topluluklar tarafından başlatıldığını savunan ve bu görüşü “Doğal Yaşam Bölgesi Kuramı” ile açıklayan araştırmacı Robert J. Braidwood’dur.

* Neolitik Çağ’da yerleşim birimlerinin inşasında kullanılan kerpiç yapı malzemesi toprak, kum, samandır.

* Orta Anadolu Neolitik Çağ yerleşimlerinden biri olan Aşıklı Höyük’ün mimari ve yerleşim düzeninin belirgin özelliği, yapıların birbirine bitişik düzende inşa edilerek dar yollarla ayrılan mahalleler oluşturmasıdır.

* Neolitik Çağ’da Çatalhöyük ve Hacılar gibi yerleşimlerde bulunan, abartılı kalça, karın ve göğüs özellikleriyle betimlenen kadın figürinlerinin, sonraki dönemlerde Anadolu’da Friglerin Kibele Ana Tanrıça inancının temelini oluşturduğu düşünülmeltedir.

* Neolitik Çağ’da ateşin kontrollü kullanımıyla geliştirilen ve Aşıklı Höyük ile Çayönü yerleşmelerindeki tapınak yapılarının zemin döşemelerinde örneklerine rastlanan yapı malzemesi kireçtir.

* Tarımı yapılan ilk bitkiler arasında yabani emmer ve einkorn (kılçıksız) buğdayı, arpa, çavdar ve mercimek yer alır. 

* Güneydoğu Anadolu’daki Karacadağ, yabanıl tahıl türlerinin ve ilk tarımın merkezlerinden biridir. 

* Neolitik Çağ’da köpeğin ardından evcilleştirilen ilk hayvan domuzdur (en erken örneği Batman Hallan Çemi’de görülmüştür). Koyun, keçi ve sığır evcilleştirmesi de bu süreçte gelişmiştir. 

* Mimaride dairesel planlı barınaklardan, Çayönü gibi yerlerde dörtgen planlı, çok mekânlı ve düz damlı evlere geçilmiştir. 

* Diyarbakır’daki Çayönü yerleşmesinde kireç harçlı “terrazzo” zeminler ve 450 bireyin kafatasının bulunduğu “Kafataslı Yapı” yer alır. 

* Şanlıurfa’daki Göbeklitepe ve Karahantepe, dünyanın bilinen en eski anıtsal tapınaklarıdır; ortalarında 2 ila 4 metre boyunda T biçimli dikilitaşlar bulunur. 

* Göbeklitepe’deki tapınakların terk edilirken ritüel olarak toprakla doldurulup gömüldüğü anlaşılmıştır. 

* Orta Anadolu’daki Aşıklı Höyük, sokakları olmayan bitişik nizam kerpiç evleri ve en eski beyin ameliyatı (trepanasyon) izleriyle öne çıkar. 

* Konya’daki Çatalhöyük, sokaksız bitişik evleri, damdan girilen yapıları, boğa/leopar duvar resimleri (freskleri) ve ana tanrıça figürinleriyle dünyanın ilk proto-kentlerinden biridir. 

* Çatalhöyük duvar resimlerinde aslan resmedilmemiştir; en çok leopar, boğa/sığır, geyik ve akbaba betimlenmiştir. 

* Neolitik yaşam tarzının Batı Anadolu ve Trakya’ya yayılmasını sağlayan ortak öğeler (seramikler, figürinler, mühürler vb.) Mehmet Özdoğan tarafından “Neolitik Paket” olarak adlandırılmıştır.

* İstanbul’daki Fikirtepe ve Yenikapı, Marmara Bölgesi’nin en önemli kıyı neolitik yerleşmeleridir. 

* Neolitik dönemde ateş teknolojisi (pyroteknoloji) gelişmiş; bakır boncuklar dövülmüş ve kireç yakılarak sert zeminler elde edilmiştir. 

* Volkan camı olan obsidyen, Kapadokya ve Doğu Anadolu’dan binlerce kilometre uzağa (örneğin Kıbrıs ve Suriye’ye) ticaret ağlarıyla taşınmıştır. 

Not: Bu çalışmalar yapay zekâ işbirliği ile üretilmiştir.

Silvan Güneş

Biyografi Yazarı

Anadolu Üniversitesi Kültürel Miras ve Turizm Bölümü Öğrencisi / Mezun Adayı

Bir yanıt yazın