Ego giymişse her bir eni

Fethetmek ister her bir yeri

Her bir ata vurdukça gemi

Hırsına tarif, arzusuna zirve,

emrine adam yetmez.

Dalkavuğun mesleğidir övgü

Her kulağa üfler name, türkü

Bir de menfaat varsa işte

Sirkinde cambaz, yüzünde maske,

sözünde ezber düşmez.

Ego sever böyle dengi

Boş sözlerle bulur mevki

Dev aynasından gördükçe kendi

Gölgesi düşmez, bilgisi bitmez,

Her işte mahir!

Güneştendir kendi zati!

Gelmişsen sen böyle tava

Başın göğe, köşk  Kafdağına

Şakır sana Zümrüdüanka

Sazına eşlik, raksına sahne

ruhuna hitap yetmez.

Doğru sözü duymaz ego

Dostlarını görmez ego

Bir akıllı kendi olunca!

Aklına arif, zekasına tarif,

bilgisine dünya yetmez!

Çok tanıdım egoları

Dinledikçe zırvaları

Sökemez aklı tımarları

Gerçeğe düşman, şeytana tarif,

egoya söz gerekmez

Şu dünyanın hanesinde

Çoktur ego böylesinde

Çıkamam işin içinden

Bilene düşman, hakikate isyan,

başarıya kıskanç gördükçe

Düştüm kalktım çelmelerden

Geçtim sırat köprüsünden.